Separatory – budowa i zasada działania

Obowiązujące przepisy prawa jasno definiują warunki odprowadzania ścieków. Na mocy rozporządzenia Ministra Środowiska, ścieki bytowe powinny zostać oddzielone od ścieków zawierających zwiększoną ilość tłuszczu. W tym właśnie celu stosuje się separatory.

Separatory można podzielić ze względu na substancje, które mają zatrzymywać. Pod tym względem, możemy mówić o separatorach tłuszczów, skrobi i substancji ropopochodnych. Zasada działania poszczególnych urządzeń jest podobna i opiera się na procesach sedymentacji i flotacji. Proces sedymentacji zatrzymuje cząsteczki łatwo opadające. Z kolei w wyniku flotacji, dochodzi do grawitacyjnego wypływania cząstek substancji, których gęstość jest mniejsza od gęstości wody. Dopiero kiedy oba procesy zostaną zakończone, ma substancje tłuste – odseparowane, ścieki mogą trafić do kanalizacji.

Dla kogo obowiązkowe?

Przepisy prawa narzucają obowiązek separowania ścieków tłustych od bytowych wszystkim zakładom, w których znaczne ilości substancji tłustych są produktem ubocznym prowadzonej działalności. Dotyczy to zatem zakładów przetwórstwa mięsnego i spożywczego, restauracji, barów szybkiej obsługi, hoteli itp. Nie ma z kolei przepisów, które narzucałyby obowiązek stosowania separatorów w gospodarstwach domowych, jednak praktyka pokazuje, że coraz więcej osób decyduje się na montaż takiego urządzenia.

Dlaczego? Powody są dwa – pierwszym z nich jest troska o środowisko naturalne, drugim jest natomiast dbałość o instalację kanalizacyjną. Należy zdać sobie sprawę z tego, że substancje tłuste, zmieszane z ściekami bytowymi, mogą bardzo szybko doprowadzić do powstania zatorów, których usunięcie będzie wymagało interwencji specjalisty.

Jak to działa?

Separator jest urządzeniem przepływowym. Oznacza to, że proces oczyszczania, a właściwie oddzielenia substancji tłustych, następuje w momencie przepływu ścieków przez urządzenie. Zasada jego działania jest stosunkowo prosta. Różnica w gęstości cieczy sprawia, że tłuszcz unosi się na powierzchni wody. Oddzielenie substancji następuje w sposób mechaniczny. Separatory wyposażone są w dwa zbiorniki – w osadnik i w separator właściwy. Lekki tłuszcz trafia do tego drugiego za pomocą wpustów z zamknięciem syfonowym. W zależności od rodzaju separatora, zbiorniki mogą być połączone, częściowo lub też całkowicie oddzielone. Na rynku najczęściej spotykamy urządzenia wykonane z tworzyw sztucznych, stali nierdzewnej lub z żelbetu. Każde z tych tworzyw ma swoje zalety i nie da się wskazać jednoznacznie najlepszego rozwiązania.

Na co należy uważać?

Należy pamiętać, że nie wszystkie substancje mogą trafić do separatora. Ścieki, zwłaszcza technologiczne, bardzo często zawierają ciała stałe. Jeżeli urządzenie nie zostało wyposażone w tzw. odmulacz, ich obecność może zakłócić jego pracę a nawet doprowadzić do uszkodzenia. Podobnie wygląda kwestia substancji czyszczących, które, w połączeniu z tłuszczami, tworzą substancje emulsyjne, mogące mieć negatywny wpływ na urządzenie. Należy jednak zaznaczyć, że niektóre modele separatorów zostały wyposażone w systemy filtrujące, które są w stanie zatrzymać szkodliwe substancje chemiczne.

Niezwykle dokładnego filtrowania wstępnego wymagają substancje, które ulegają szybkiemu psuciu. Należą do nich tłuszcze w formie emulsji, pochodzące np. z mleczarni, oraz odpady z przetwórstwa rybnego. W takiej sytuacji, w urządzeniu nie stosuje się osadnika, który zastępowany jest filtrami czyszczącymi.

Dodaj komentarz